Bir kurban daha verdik, bir can daha söndü. Sıra kimde?

2007-07-19 18:18:00

 

TARCIN

 
Haziran 1999 - 16 Temmuz 2007
 
Gozumuzde her zaman "minik cocuk" olarak kalmis bir 
hayat daha sondu.
Tarcin artik yok.
 
Asagida kisa yasam oykusunu okuyacaksiniz:
 
Tarcin'in annesi Sari, bolgemizde dogup buyumus bir kopekti. Kardesleriyle yasardi. Aile icinde kizkardesi, kendisinden daha guclu ve populer bir kimlige sahip olmali ki, buyuduklerinde kizkardes ayni yorede ailesiyle beraber yasamaya devam etti fakat Sari aniden ortadan yokoldu. 
Birkac aylik yoklugunda onu cok aradik ve nihayet uzakca bir arsadaki cop kontenyerinin altinda, dogurdugu bebeklerle birlikte bulduk. Birkac ay sonra bebeklerini, yani Tarcin ve Uzum'u de yanina alarak ailesinin yanina, dogup buyudugu yerlere geri dondu. 
Zaman icinde Tarcin, kardesi Uzum'un aksine, suru basi tarafindan disi oldugu icin ikinci sinif birey olarak kabul gordu ve ailesinin gunluk yasamina katilabildi, onlarla gezdi, arttirdiklari yiyecekleri yiyebildi.
 
 
Sol foto: TARCIN ve teyze kizi 28 Haziran 2007'de kaybettigimiz Bebet                                 
Sağ foto: TARCIN, annesi Sarı ile sokakta yasarken  (1999 Kasım)
 
 
Aileye yemek verdigim arsaya, ailenin en kucuk mensuplari olduklari icin sef tarafindan girmeleri yasaklanmisti.
Arsa girisinde elden guclukle bir seyler yedirmeye calisirdim.
Hava cok sogumus, Tarcin ile kardesinin tuyleri buz tutmaya baslamisti. Ocak sonuna dogru iki kucuk kardesi eve aldim.
1999 Eylul - Ocak.
 

 

TARCIN ve ailesinden bazilari ..

Geciken yemek dagitimi uzerine yola inmis, kaldirimda yemegin cikmasini uyuklayarak beklerlerken.
Bu fotograftakilerden Tarcin ve Bebet  artik yok.
( sagda siyah renkli kardesi Uzum, Tarcin, anne Sari ile teyze kizi Bebet )
 

 

Tarcin evde buyudu. Kardesiyle beraber evde ve onlara ayrilmis bahce kisminda duzenli bir hayati oldu. Mutlu muydu, bilinmez. Ama istemedigi yabanci kisilere, evdeki diger kopeklere, bahceye giren kedilere havlamasi, yemeklerinin hazirlandigini hissedip heyecanlanmasi mutlulugunun isaretleri sayilabilirse, mutlu gorunurdu.
 

 

Butun gayretimize ragmen kisa yasami gibi hastaligi da aniden ortaya cikti, hizli ilerledi, kisa surdu. Biraz toparladiginda tedaviye ne sekilde devam edecegimizi  dusunurken, giderek durumu agirlasti ve aniden aramizdan ayrildi. Gelisebilecek acil durumlarda kusurlu olmamak icin son gunlerinde Tarcin'i hastahaneye yatirmistik. O gunku sabah ziyaretimizi daha biz yapamadan olum haberi geldi. Olumse, evinde olmeyi, yaninda olmamizi ister miydi? Mutlaka isterdi. 
 
Simdi Bebet'in yaninda, dolasmayi cok sevdigi bahcede yatiyor.
 
Eva AKSOY
HYHKD
 
ÖNEMLİ NOT:
Butun canlilar hayati risk altindalar.
Manyetik alanlar ve belediyenin ilaclama (!), zehirleme calismalari dolayisiyla ortaya cikmis kimsenin farkinda olmadigi, umursamadigi kanser tehlikesi hepsinin ve hepimizin hayatini tehdit etmekte. 
Bunu belgelemek ve dogaya ve yasama karsi islenen bu suclar hakkinda bilinc olusturmak icin elimizden gelenleri yapmak istiyoruz. .
 
Bagislarinizla tum canlilara ve calismalarimiza destek olmak isterseniz...
 
hyhkd88@yahoo.com adresine e-posta atarak hesap numaralarimizi ogrenebilirsiniz.
 

21
0
0
Yorum Yaz